Dankbaarheid in tijden van tegenslag — ruimte vinden zonder jezelf te forceren

Dankbaarheid verzacht moeilijke momenten niet door pijn weg te nemen, maar door ruimte te openen waarin je weer kunt ademen. Als je aandacht verschuift van wat ontbreekt naar wat nog wél klopt, ontstaat er vanzelf ontspanning. Dankbaarheid is geen actie, maar een innerlijke beweging die het vasthouden zacht maakt en loslaten mogelijk maakt.

Drie vragen om even bij stil te staan 

• Wat voel ik op dit moment in mijn lichaam dat om zachtheid vraagt? → Eén bewuste ademhaling daar naartoe ontspant je systeem. 
• Welke gedachte trekt me het meest mijn verhaal in? → Door haar alleen te herkennen, verliest ze al kracht. 
• Welke kleine keuze kan ik vandaag maken die iets lichter voelt?→ Een kleine verschuiving is genoeg om ruimte te openen.

Wanneer het leven tegenzit, voelt dankbaarheid soms als het laatste waar je aan denkt. Toch blijkt juist in moeilijke tijden dat dankbaarheid een stille krachtbron kan zijn. Niet door problemen weg te poetsen, maar door je blik te richten op wat er wél is. Wat je aandacht geeft, groeit — en dat geldt ook voor innerlijke rust.

Wanneer het leven zwaar voelt — en je kracht even zoek lijkt

Tegenslag komt nooit gelegen. Het overvalt je, schuurt, zet alles op scherp. Soms gebeurt er iets groots. Soms zijn het tien kleine dingen die samen te veel worden. Je probeert het te dragen, maar vanbinnen trekt alles samen.

Je houdt vast — vaak zonder dat je het doorhebt. Vast aan gedachten, verwachtingen, hoop. Vast aan het idee dat het anders móést lopen.

Voorbeeld: Je krijgt slecht nieuws op je werk. Je doet alsof het wel gaat, maar in stilte probeer je het verlies te begrijpen. Je hoofd gaat alle kanten op, je lichaam staat strak, en je zoekt naar houvast. Maar wat je vasthoudt, geeft geen rust.

“Vasthouden is vaak geen keuze, maar een reflex van een hart dat bang is nog meer kwijt te raken.”

En precies daarin ontstaat de ruimte waar dit blog over gaat.

En om die ruimte te voelen, moeten we eerst kijken naar hoe dankbaarheid zich gedraagt in moeilijke momenten.

De paradox van dankbaarheid — ruimte voelen midden in de pijn

Dankbaarheid voelt soms bijna ongepast wanneer je midden in tegenslag zit. Alsof je iets moet vinden waar je helemaal niet bij kunt. Maar dat is precies de misvatting die dankbaarheid zwaar maakt.

De paradox is dit:

Echte dankbaarheid maakt pijn niet kleiner — ze maakt de ruimte groter waarbinnen die pijn mag bestaan.

Niet als verplichting. Niet als trucje. Maar als zachte verschuiving van binnen.

Dankbaarheid zegt nooit: “Het valt wel mee.”
Ze zegt: “Het is zwaar. En er is óók iets dat nog klopt.”

“Dankbaarheid is geen pleister over de wond, maar de ruimte waardoor die wond kan ademen.”

De verschuiving die dankbaarheid maakt — een zachtere blik in jezelf

Dankbaarheid verandert de situatie niet. Maar het verandert waar je naar kijkt. Het opent een klein raam terwijl veel om je heen lijkt dicht te vallen.

Niet door positiviteit. Niet door spiritualiteit. Maar door aanwezigheid.

Dankbaarheid zegt: “Kijk ook even hier. Dit is er óók nog.”

Het is geen opdracht om blij te zijn. Het is een uitnodiging om niet volledig opgeslokt te worden door wat pijn doet. Een verschuiving die niets ontkent, maar wél iets opent.

En precies dat helpt je ademen.

De binnenkant van tegenslag — waar je kwetsbaarheid zichtbaar wordt

Aan de buitenkant functioneer je misschien gewoon door. Maar vanbinnen ziet het er anders uit.

Daar zit de vermoeidheid. De spanning. De gedachten die blijven komen. En daar zit ook het stille verlangen dat bijna niemand ziet:

– iemand die je even vasthoudt zonder iets op te lossen;
– niet zo sterk hoeven zijn;
– één plek waar je niet hoeft vol te houden.

En misschien nog het meest verborgen verlangen:

Het verlangen om even adem te mogen halen zonder bang te zijn dat je instort.

Alledaags voorbeeld: Je staat ’s ochtends voor de spiegel. Je ogen voelen zwaar. Je weet dat je door moet, maar ergens binnenin fluistert iets: “Ik wil gewoon even niet sterk zijn vandaag.”

Dankbaarheid raakt precies daar. Niet door de pijn weg te nemen, maar door een klein venster te openen waar licht naar binnen kan. Een herinnering dat er óók iets in jou leeft dat niet kapot is gegaan.

💡 Wat in jou verlangt op dit moment het meest naar gezien of zacht aangeraakt worden?

Het kleine dat iets in je losmaakt — momenten die je weer laten ademen

Dankbaarheid begint zelden bij grote dingen. Juist in moeilijke tijden leeft ze in het kleine, onverwachte, zachte.

Voorbeelden: 

– Winterzon op je gezicht terwijl je buiten loopt. Heel even verzacht er iets.
– Een berichtje: “Ik denk aan je.” Je voelt meer dan je verwachtte.
– Je zit ’s avonds met een kop thee en merkt ineens dat de stilte niet leeg is, maar rust geeft.

“Misschien hoeft het vandaag niet beter. Misschien hoeft het alleen even echt te zijn.”

Het kleine laat je voelen dat het leven niet alleen bestaat uit wat misgaat. Het herinnert je aan wat niet kapot is gegaan.

Benieuwd hoe dankbaarheid zich verder kan verdiepen in jouw dagelijks leven? Hier lees je hoe een kleine beweging grote rust kan brengen: Ontwikkel dankbaarheid — Verander je mindset, verander je leven

Wat dankbaarheid doet met wat je vasthoudt — hoe loslaten vanzelf begint

Wanneer je tegenslag ervaart, klampt je systeem zich vaak vast: aan controle, verklaringen, scenario’s. Dankbaarheid duwt niets weg, maar maakt het vasthouden zachter.

• Je aandacht verschuift.
• Je systeem ontspant een fractie.
• Je merkt dat je niet samenvalt met je pijn.

In die zachte verschuiving begint loslaten. Niet als actie, maar als ontspanning.

Loslaten is geen stap, maar een ontspanning.

Wil je die verschuiving in aandacht verder verdiepen? In dit artikel lees je hoe je van tekort naar overvloed beweegt, simpelweg door anders te kijken naar wat er al is: Wat je aandacht geeft, groeit — zie het goede dat er al is

Hoe dankbaarheid je door moeilijke momenten loodst — zonder forceren

Soms helpt het om dankbaarheid niet te zien als iets groots, maar als vier kleine uitnodigingen die je kunnen dragen. Dankbaarheid werkt het sterkst wanneer ze eenvoudig blijft — en eenvoudig betekent niet oppervlakkig.

1. Zie één moment dat licht geeft

Niet: “Waar ben ik allemaal dankbaar voor?”
Maar: “Wat is één klein ding dat vandaag iets zachter maakt?”

Soms is één zacht moment genoeg om een fractie van ruimte te voelen.

2. Laat gedachten niet regeren

Je hoofd kan eindeloos verhalen produceren. Dankbaarheid haalt je niet weg van de realiteit, maar uit het overweldigende verhaal eromheen.

3. Adem mee met wat er wél is

Bewust ademen bij wat mild voelt — hoe klein ook — verschuift iets in je lichaam. Niet omdat pijn verdwijnt, maar omdat je stopt met forceren.

4. Sta jezelf toe dat het moeilijk mag zijn

Dankbaarheid vraagt geen vrolijkheid. Ze vraagt eerlijkheid. Ze zegt: “Je hoeft niets te verbloemen. Er is pijn — en er is óók iets dat nog leeft in jou.”

Dankbaarheid is uiteindelijk geen handeling, maar een innerlijke beweging. Het is het moment waarop je adem een fractie dieper valt, je schouders iets zakken en je voelt dat je niet volledig hoeft samen te vallen met wat pijn doet. Niet omdat het beter gaat, maar omdat je ophoudt jezelf te forceren. Dáár begint de ruimte die dankbaarheid maakt: niet in je hoofd, maar in je lijf.

Een andere blik op tegenslag — zien wat er nog wél gedragen wordt

Tegenslag wordt lichter wanneer je niet alleen kijkt naar wat ontbreekt, maar ook naar wat blijft.

Alledaags voorbeeld: Terwijl je de was uit de machine haalt, vind je een oud briefje dat ooit in je jaszak zat. Je was het vergeten — maar het laat voelen wat je nog draagt.

Niet omdat je het móét zien. Maar omdat het er ís.

Wanneer je dat toelaat — al is het maar even — verschuift er iets. Je ademt dieper. Je voelt dat je niet volledig samenvalt met wat zwaar is.

Dankbaarheid laat zien wat niet kapot is gegaan — wat je draagt, ondanks alles.

💡 Welk klein moment zou je vandaag kunnen toelaten om even te voelen wat er nog wél is?

Conclusie: De stille waarheid — tussen vasthouden en loslaten in

In elke tegenslag zitten twee bewegingen:

Vasthouden aan verhalen, controle, verzet.
Loslaten wanneer je blik verschuift naar wat je draagt.

Dankbaarheid is de stille beweging daartussen.

Misschien hoef je vandaag niets op te lossen.
Misschien is één ademhaling die niets van je vraagt al genoeg.

En misschien merk je dan, heel subtiel, dat er in jou nog steeds een plek is die ademt, zelfs als het stormt.

Vrijheid begint niet bij méér doen, maar bij minder vasthouden.  

Begin met loslaten, stap voor stap →

“Dankbaarheid maakt geen einde aan de storm — maar herinnert je aan het deel van jou dat nog steeds ademt.”

Ontdek meer...

Hier zijn enkele aanvullende artikelen die je inspireren om dankbaarheid en innerlijke rust te bevorderen, zelfs in uitdagende tijden:

• De Kracht van Nee Zeggen
  Ontdek hoe je door grenzen te stellen en nee te zeggen meer ruimte creëert voor zelfzorg en dankbaarheid in je leven.
• De Kracht van Stilte
  Leer hoe stilte je kan helpen om tot rust te komen, je gedachten te ordenen en dankbaarheid te cultiveren.
• De Invloed van Stress op het Immuunsysteem
  Begrijp hoe stress je welzijn beïnvloedt en hoe dankbaarheid kan helpen om je veerkracht te vergroten en je gezondheid te ondersteunen.

Veelgestelde vragen over dankbaarheid in moeilijke tijden

Hoe laat ik dankbaarheid toe als alles zwaar voelt? Door niet te zoeken naar iets groots, maar één klein moment te erkennen dat even ruimte geeft. Dat is genoeg om je systeem te laten verzachten.

Waarom voelt dankbaarheid soms zo ver weg in moeilijke tijden? Omdat pijn en spanning je aandacht vernauwen. Dankbaarheid komt terug wanneer je kijkt naar wat wél klopt, hoe klein ook.

Wat kan ik doen als mijn gedachten blijven draaien? Breng je aandacht naar iets concreets in het nu — je adem, een geluid, een gevoel — zodat je uit het verhaal stapt en in het moment landt.

Hoe helpt dankbaarheid bij loslaten? Dankbaarheid maakt het vasthouden zachter, waardoor loslaten geen actie wordt maar een ontspanning die vanzelf begint.

Wanneer weet ik of ik dankbaarheid niet forceer? Als je eerlijk kunt erkennen dat het moeilijk is, en je toch één zacht moment toelaat. Echte dankbaarheid hoeft niets te verbloemen.

Wekelijks een helder moment van rust en richting

Ontvang wekelijks inspiratie over loslaten, innerlijke vrijheid en persoonlijke groei — rustig, zuiver en rechtstreeks in je mailbox. Afmelden kan op elk moment

Groet,

Gerrit