Als je niet weet wat je wilt: van vermijden naar verlangen en richting

Wanneer je vooral gericht bent op wat je níet wilt, houd je jezelf onbewust vast in spanning, twijfel en controle. Richt je je blik op wat je wél verlangt, dan ontstaat er ruimte om eerlijk te voelen welke richting bij jou past. Door oude overtuigingen en verwachtingen los te laten, kun je stap voor stap kiezen voor een leven dat klopt met wat jij vanbinnen nodig hebt.

Drie vragen om even bij stil te staan 

• Waar richt jij nu je blik op: op wat je wilt vermijden of op wat je werkelijk verlangt? → Waar je aandacht naartoe gaat, bepaalt welke kant je leven op beweegt. 
• Welk verlangen in jou vraagt erom eindelijk serieus genomen te worden? → Vaak zit er onder vermoeidheid of onrust een stille wens naar meer betekenis, vrijheid of verbinding. 
• Welke gedachte of verwachting zou jij vandaag zachtjes kunnen loslaten? → Loslaten van wat niet meer past, geeft ruimte om te voelen welke keuzes nu wél kloppen voor jou.

Wat verwacht je van mij — en wat verwacht je eigenlijk van jezelf?

Op een doordeweekse dag, terwijl de trein traag door het landschap gleed, raakte ik in gesprek met een vrouw die kennis met mij wilde maken. Al voordat ze iets zei, was voelbaar dat er van alles in haar speelde: een verhaal van innerlijke strijd, twijfel en een verlangen naar iets wat ze zelf nog niet goed kon benoemen.

Terwijl we praatten, merkte ik iets op dat ik vaker zie in gesprekken. Ze kon heel helder vertellen wat ze níet meer wilde: geen gejaagde werkdagen meer, geen relaties waarin ze zichzelf kwijtraakte, geen constante onrust in haar hoofd. Maar toen ik vroeg wat ze dan wél verlangde, werd het stil.

Ik stelde haar een eenvoudige vraag: "Wat verwacht je van mij? Wat hoop je dat ik je kan bieden?"

Ze keek me aan en antwoordde resoluut: "Wat kun jij bieden?"

Haar reactie verraste me niet, maar raakte me wel. Hoeveel mensen lopen niet rond met een gevoel van onbehagen, zonder duidelijk te hebben wat ze eigenlijk nodig hebben of waar ze naartoe willen? Dan zoeken we iemand die ons helpt, maar diep vanbinnen weten we zelf nog niet waar we voor willen kiezen.

De kracht van een eerlijke vraag — richting in jezelf terugvinden

We zoeken vaak antwoorden, begeleiding, hulp of richting – en dat is begrijpelijk. Maar echte verandering begint meestal niet bij het antwoord van een ander, maar bij een vraag aan jezelf:

Wat wil ik echt?

Niet wat een ander van je verwacht. Niet wat hoort. Niet wat veilig lijkt. Maar: wat klopt voor mij?

Zolang je vooral gericht bent op wat je niet wilt, houd je jezelf onbewust vast aan spanning, tekort en controle. Je brein scant voortdurend op gevaar, op wat er mis kan gaan. Maar op het moment dat je jezelf eerlijk de vraag stelt wat je wél verlangt, verschuift er iets. Je opent een andere deur in jezelf.

💡 Wat zou er in beweging kunnen komen als jij die vraag aan jezelf durft te stellen, zonder oordeel?

We kunnen pas ontvangen wat ons echt ondersteunt, als we een beetje zicht krijgen op waar we naartoe willen. Anders blijven we zoeken, ronddraaien en twijfelen. Dan vragen we de ander om ons te dragen, terwijl we zelf nog geen richting aanwijzen.

Misschien herken je dat: je zit ’s avonds op de bank, je scrolt gedachteloos door je telefoon en ergens vanbinnen voel je een vaag onbehagen. Er lijkt niets écht mis, en toch klopt er iets niet. Je leven loopt door, maar jij zelf blijft op dezelfde plek staan.

Waarom we vaak niet weten wat we willen — en hoe dat met overleven te maken heeft

Veel mensen kunnen feilloos benoemen wat hen belemmert: vermoeidheid, werkdruk, relatieproblemen, innerlijke onrust. Maar als je doorvraagt – wat wíl je dan? – blijft het vaak stil. Niet omdat er niets is, maar omdat het antwoord verstopt zit onder lagen van twijfel, teleurstelling of de gewoonte om te overleven in plaats van te leven.

Je kent misschien dat stille, vermoeiende gevoel: naar buiten toe lijkt alles in orde, maar vanbinnen voelt het alsof je vooral aan het volhouden bent. Alsof je eigen verlangen ergens achterin is geparkeerd, omdat er eerst zoveel anders ‘moet’.

Vaak zijn dat patronen die al vroeg zijn ontstaan. Misschien leerde je als kind vooral om makkelijk te zijn, niet te veel ruimte in te nemen of eerst te kijken wat de ander nodig had. Of heb je in eerdere relaties ervaren dat jouw wensen lastig waren. Dan voelt verlangen nu nog steeds riskant. Je lichaam herkent de oude spanning, ook al ben je allang volwassen.

Verlangen is geen luxe, het is de taal waarin je leven tegen je praat.

Onze samenleving is sterk gericht op problemen oplossen, niet op verlangen volgen. We leren risico’s vermijden, pijn ontwijken, voldoen aan verwachtingen. Je ontwikkelt strategieën om het vol te houden: harder werken, je aanpassen, je gevoelens wegduwen. Dat zijn vormen van vasthouden – aan veiligheid, controle, voorspelbaarheid.

Verlangen vraagt iets anders. Het vraagt om stilvallen. Om eerlijk kijken. Om het loslaten van de automatische piloot. En dat kan spannend voelen, omdat verlangen je uitnodigt om nieuwe keuzes te maken.

Wat wil je echt? — het verlangen onder de ruis

Wat je écht wilt, ligt vaak niet aan de oppervlakte. Het zit dieper in je systeem. Je voelt het soms als een zacht weten in je buik, of als een kleine beweging van opluchting als je ergens aan denkt. Om dat te horen, heb je vertraging nodig. Voelen. Luisteren. Niet naar de stem van angst, maar naar de stem van waarheid.

Misschien merk je dat wanneer je heel eerlijk bent, je verlangen minder gaat over prestaties of doelen, en meer over hoe je je wilt vóelen: vrijer, rustiger, meer jezelf, meer verbonden.

💡 Als je vandaag één verlangen zou benoemen – hoe klein of groot ook – wat zou dat dan zijn?

Je hoeft het nog niet volledig uit te kunnen leggen. Het is genoeg om een richting te voelen. Je kunt pas richting geven aan je leven als je weet naar welke kant het in jou op wil bewegen.

Zolang je alleen wegloopt van wat je niet wilt, loop je in cirkels.

Voorbeeld: van onrust naar richting — wanneer verlangen eindelijk ruimte krijgt

Hoe dat er in het dagelijks leven uit kan zien:

Een vrouw vertelde eens dat ze steeds vastliep op haar werk. Ze was moe, snel geprikkeld en voelde zich leeg aan het einde van de dag. Lange tijd dacht ze dat het aan haar werkomstandigheden lag: de drukte, de targets, de vergaderingen.

Toen ze de vraag kreeg: "Wat wil jij eigenlijk?" was haar eerste reactie: "Minder stress, minder gedoe." Maar toen we langer stil bleven bij haar gevoel, kwam er iets anders naar voren. Ze merkte dat ze niet vooral verlangde naar mínder werk, maar naar méér betekenis. Naar ruimte voor creativiteit, echte gesprekken en oprechte verbinding.

Pas toen ze dat verlangen toeliet – in plaats van weg te redeneren – kon ze andere keuzes gaan verkennen. Ze ging in gesprek met haar leidinggevende, onderzocht andere functies en maakte heel bewust tijd vrij voor werk dat haar voedde. De omstandigheden veranderden niet in één klap, maar er kwam wél richting. Omdat zij van vasthouden aan ‘hoe het hoort’ stapte naar luisteren naar wat ze werkelijk wilde.

Richting ontstaat niet in je hoofd, maar in de keuzes die je hart durft te maken.

Waar is jouw blik op gericht? — van vermijden naar uitnodigen

Wat je aandacht geeft, groeit. Als je je blik richt op wat er ontbreekt, op wat je niet wilt, dan groeit dat gevoel. Je aandacht blijft hangen bij tekort, frustratie en angst. Je blijft gevangen in herhaling, zonder dat je het doorhebt.

Voorbeeld: je merkt dat je thuis vooral bezig bent met geen ruzie maken. Je slikt je irritatie in, past je planning aan, loopt op eieren. Je aandacht is gericht op wat je wilt voorkomen, niet op wat je eigenlijk zou willen ervaren in deze relatie.

Maar zodra je je bewust gaat richten op wat je verlangt, verandert je energie. Je blik opent. Je lichaam reageert mee: je adem wordt wat ruimer, je schouders zakken een fractie, er ontstaat een beetje ruimte van binnen. Niet omdat alles is opgelost, maar omdat je je aandacht verschuift van vermijden naar uitnodigen.

💡 Waar in jouw leven ben je nu vooral bezig met vermijden? En wat zou je willen uitnodigen als je dat stap voor stap loslaat?

Bewuste aandacht is een van de krachtigste instrumenten die we hebben. Niet om te forceren, maar om te kiezen. Om van binnenuit vorm te geven aan wat zich in jou wil ontvouwen.

Wil je nog dieper ervaren wat er gebeurt als je je aandacht verschuift van ‘minder stress’ naar ‘meer rust’ en van vermijden naar uitnodigen? In dat andere blog zoom ik in op hoe jouw aandacht als een zaklamp werkt en hoe loslaten van controle juist meer helderheid en ontspanning brengt. Het helpt je om concreet te voelen welke kleine keuzes je vandaag al anders kunt maken. Lees meer in: Waar je Aandacht op Richt, Bepaalt je Leven — Van Vermijden naar Uitnodigen.

Bewust kiezen voor wat je wilt — en toestaan dat je het nog niet precies weet

Het vraagt moed om te kiezen. Want kiezen betekent ook: iets laten gaan. Een pad afsluiten. Een verwachting loslaten. Je brein houdt graag vast aan het bekende, zelfs als het je uitput. Maar kiezen is óók een daad van vertrouwen. Door ja te zeggen tegen wat je werkelijk verlangt, zet je de eerste stap richting innerlijke vrijheid.

En nee – het hoeft niet in één keer helder te zijn. Je mag onderweg ontdekken. Het begint met luisteren. Met voelen. Met eerlijk durven zeggen: ik weet het nog niet precies, maar ik wil wél ontdekken wat het is.

Voorbeeld: Iemand die jarenlang in een veilige baan bleef hangen, begon pas richting te voelen toen ze zichzelf de ruimte gaf om haar verlangen te onderzoeken – niet door direct te breken met haar werk, maar door stil te staan. Haar eerste keuze was niet een nieuwe baan, maar een nieuwe vraag: "Wat geeft mij écht energie?" Vanuit die vraag durfde ze stap voor stap andere keuzes te maken.

Wil je verder onderzoeken hoe je je toekomst vormgeeft op momenten dat je vastzit, en hoe kleine, eerlijke keuzes meer doen dan grote plannen? In dat andere blog kijk ik naar de wachtstand waarin je verlangen blijft hangen en hoe je die kunt doorbreken zonder jezelf te forceren. Het helpt je om te zien hoe trouw zijn aan jezelf er concreet uitziet in je dagelijkse leven. Lees meer in: Toekomst vormgeven als je vastzit — hoe kleine, eerlijke keuzes weer richting geven.

Loslaten wat je niet meer dient — ruimte maken voor verlangen

Om ruimte te maken voor richting, moet je soms eerst iets loslaten. Niet omdat het fout is, maar omdat het je niet langer dient. Alsof je een jas draagt die je ontgroeid bent: hij heeft je een tijd warm gehouden, maar begint nu te knellen.

Dat kan gaan over overtuigingen als: "Ik moet het alleen doen", "Ik mag niet tekortschieten" of "Eerst de ander, dan ik." Het kunnen ook patronen zijn: altijd ja zeggen, je aanpassen, je gevoelens wegdrukken. Zolang je daaraan vasthoudt, blijft er weinig ruimte over om te voelen wat jij werkelijk wilt.

Loslaten is niet minder willen, maar eerlijker willen.

💡 Welke gedachte of verwachting zou jij vandaag zachtjes kunnen loslaten, zodat je meer ruimte voelt voor wat écht klopt in jou?

Loslaten is niet opgeven. Het is kiezen voor stroming in plaats van blokkade. Voor leven in plaats van overleven. Voor trouw zijn aan wat je vanbinnen voelt, in plaats van alleen aan wat er van buiten van je wordt verwacht.

Conclusie: de richting van jouw blik bepaalt de richting van je leven

Ons leven wordt in hoge mate gevormd door waar we onze blik op richten. Als we blijven focussen op wat we niet willen, draaien we rond in dezelfde cirkel van spanning en tekort. Maar als we de moed vinden om te voelen wat we wél verlangen – en dat serieus te nemen – ontstaat er beweging.

Je hoeft je leven niet om te gooien om anders te leven; soms is een andere blikrichting genoeg.

De vraag "Wat verwacht je van mij?" gaat daarom niet alleen over de ander. Het is ook een spiegel voor jezelf. Waar wacht je eigenlijk op? Dat iemand anders jou geeft wat jij vanbinnen nog niet durft te verlangen? Of ben je bereid om zelf te onderzoeken wat je nodig hebt?

Want zolang je niet weet wat je verlangt, blijf je afhankelijk van wat een ander je biedt. Maar als je weet wat je wilt – al is het nog maar in grove lijnen – kun je helderder zijn. Vrijer zijn. En bewuster kiezen voor een leven dat klopt bij wie jij bent.

Misschien was haar vraag die dag in de trein wel niet bedoeld voor mij, maar voor zichzelf: wat verwacht ik eigenlijk van mezelf – en van het leven?

Vrijheid begint niet bij méér doen, maar bij minder vasthouden.  

Begin met loslaten, stap voor stap →

Ontdek meer...

Wil je meer leren over focus en hoe je jouw aandacht kunt richten op wat écht belangrijk is? Hier zijn enkele aanvullende artikelen die je inspireren en praktische inzichten bieden:

• "Wacht Niet op Morgen: De Illusie van Later"
  Begrijp hoe uitstelgedrag je vooruitgang blokkeert en leer hoe je actie kunt ondernemen in het hier en nu om dichter bij je doelen te komen.
• "Kijk Vooruit: Richt Je Focus"
  Met wetenschappelijke inzichten ontdek je hoe mindfulness-principes en cognitieve gedragsmethodes je helpen om je aandacht te richten en afleidingen te vermijden.

Veelgestelde vragen over focus op verlangens en keuzes

Waarom weet ik vaak wel wat ik niet wil, maar niet wat ik wél wil? Omdat we gewend zijn om problemen op te lossen en risico’s te vermijden, richten we ons brein vooral op wat er mis kan gaan. Daarmee raak je vertrouwd met overleven in plaats van leven. Je echte verlangens raken verstopt onder twijfel, teleurstelling en de gewoonte om “het gewoon vol te houden”, waardoor het lastig wordt om helder te voelen wat je wél wilt.

Hoe ontdek ik wat ik echt verlang? Dat begint met vertragen, voelen en luisteren naar jezelf. Niet naar de stem van angst, maar naar de stem van waarheid in jou: hoe wil je je leven ervaren, hoe wil je je voelen? Het hoeft niet groot of perfect te zijn. Eén eerlijk benoemd verlangen – bijvoorbeeld naar meer betekenis, verbinding of rust – is vaak al genoeg om richting te gaan voelen.

Moet ik direct grote keuzes maken als ik mijn verlangen voel? Nee. Grote omgooibewegingen zijn niet nodig om te beginnen. Het begint met erkennen wat je verlangt en jezelf toestaan dat serieus te nemen. Soms is de eerste keuze geen andere baan of relatie, maar een nieuwe vraag aan jezelf: "Wat geeft mij echt energie?" Van daaruit kun je stap voor stap onderzoeken welke kleine bewegingen kloppen.

Wat heeft loslaten te maken met richting vinden? Zolang je vasthoudt aan oude overtuigingen en patronen – zoals "ik moet het alleen doen", "ik mag niet tekortschieten" of altijd ja zeggen – blijft je systeem gericht op overleven. Door die gedachten en verwachtingen zachtjes los te laten, ontstaat er ruimte om te voelen wat jou werkelijk dient. Loslaten is geen opgeven, maar kiezen voor stroming in plaats van blokkade.

Wat gebeurt er als ik mijn blik blijf richten op wat ik niet wil? Dan blijf je gevangen in herhaling. Je aandacht gaat naar tekort, irritatie of angst, en je lichaam blijft in dezelfde spanning staan. Je schuift keuzes vooruit en hoopt dat er vanzelf iets verandert. Pas wanneer je je blik bewust verschuift naar wat je wél wilt uitnodigen in je leven, verandert je energie en wordt het mogelijk om andere keuzes te maken die meer kloppen voor jou.

Wekelijks een helder moment van rust en richting

Ontvang wekelijks inspiratie over loslaten, innerlijke vrijheid en persoonlijke groei — rustig, zuiver en rechtstreeks in je mailbox. Afmelden kan op elk moment

Groet,

Gerrit