Stilstaan bij je gevoelens: zo maak je ruimte om los te laten

Stilstaan bij je gevoelens is geen luxe, maar een ingang naar innerlijke vrijheid. In plaats van door te blijven rennen en je gevoel weg te duwen, laat dit blog zien hoe je lijf, je relaties en je oude overtuigingen aangeven waar je jezelf vasthoudt. Door eerlijk te voelen wat er in je leeft, ontstaat ruimte om spanning los te laten en meer vanuit rust en verbinding te leven.

Drie vragen om even bij stil te staan

• Waar in jouw dag ren je door, terwijl er eigenlijk een gevoel onder de oppervlakte ligt? → Deze momenten laten vaak precies zien waar je jezelf nog op spanning laat draaien.
• Wat probeert jouw lichaam je op dit moment te vertellen? → Door naar je adem, schouders of buik te luisteren, merk je eerder waar je iets wegdrukt.
• Wat zou er veranderen als je één gevoel niet meer zou wegduwen, maar rustig toestaat dat het er mag zijn? → Daar begint de beweging van vasthouden naar loslaten.

Het belang van stilstaan bij je gevoelens — een ingang naar loslaten

Je kent het misschien: je dag is vol, je hoofd ook. Je doet wat nodig is, reageert, regelt, gaat door. Maar ergens onder die laag van regelen en presteren sluimert iets onbenoemds. Onrust. Leegte. Verdriet. Vermoeidheid. Je voelt dat er íets speelt, maar je gaat weer verder.

In onze snelle, prestatiegerichte maatschappij lijkt stilstaan bij je gevoelens soms een ongewenste onderbreking. Toch is werkelijk contact maken met wat je voelt essentieel voor zelfinzicht en bevrijding. Het bewust ervaren van je gevoelens is niet alleen een vorm van zelfzorg, maar ook een cruciale vaardigheid voor effectief loslaten — iets wat je stap voor stap kunt leren en verweven in je dagelijks leven.

Denk aan een dag waarop je je gejaagd voelt, zonder precies te weten waarom. Vaak blijkt er onder die onrust een niet-erkend gevoel te liggen — teleurstelling, angst, of frustratie. Door daar even bij stil te staan, ontstaat ruimte om te ademen en los te laten. Zolang je blijft doorrennen, houd je vast aan spanning en overleven; zodra je stil durft te staan bij wat je voelt, begin je los te laten wat niet meer bij je hoort.

💡 Welke gevoelens houd jij vaak voor jezelf — en hoe zou het voelen om ze iets meer ruimte te geven dan je nu gewend bent?

Gevoelens als kompas — wat ze je proberen te vertellen

Gevoelens zijn geen obstakels die je uit de weg moet ruimen, maar richtingaanwijzers. Ze laten je voelen wat belangrijk voor je is, waar je geraakt wordt en waar jouw grenzen liggen. Als je gevoelens negeert, mis je waardevolle informatie die je helpt om keuzes te maken die kloppen bij wie jij vanbinnen bent.

Denk aan de opluchting die je voelt na het uitspreken van iets wat je te lang hebt ingehouden. Of de spanning die toeneemt als je blijft doen alsof er niets aan de hand is. Je gevoel reageert niet zomaar; het wijst je op iets wat gezien wil worden.

We gebruiken vaak het woord emoties voor wat we ervaren: boosheid, angst, blijdschap, schaamte. Dat zijn de namen die we geven aan wat we vanbinnen voelen. Voor mij begint het bij gevoelens: de beweging in je lijf, de spanning of zachtheid die je kunt waarnemen. Pas daarna geven we er woorden aan en noemen we het een emotie.

Je kunt niets loslaten wat je niet eerst hebt durven voelen.

Zolang je gevoelens wegdrukt, houd je vast aan controle en aan overleven. Zodra je ze toelaat, kan er iets in jou loslaten en ontstaat er ruimte om te kiezen.

💡 Hoe kunnen je gevoelens jou helpen om eerlijker te kiezen in jouw dagelijks leven?

Als je merkt dat je snel zegt: "Ik ben boos" of "Ik ben bang", kan het waardevol zijn om te onderzoeken wat je daarvoor eigenlijk in je lijf voelde. In een ander blog lees je hoe gevoelens de ruwe signalen in je lichaam zijn en emoties de labels die je er later op plakt. Je ontdekt wat het je kost als je vooral blijft hangen in emotiewoorden en hoe je meer rust vindt door eerst te voelen en pas daarna te benoemen. Lees meer in: Emoties of Gevoelens: Waarom Jij Het Verschil Vaak Mist (en Wat Dat Je Kost).

De worsteling: je snapt het wel, maar je voelt het niet

Veel mensen zijn goed in analyseren. Je kunt precies uitleggen wat er gebeurt, waar het vandaan komt en waarom je zo reageert. Je kent de theorie, je herkent patronen, je weet waar het over gaat. Maar begrijpen is iets anders dan voelen.

Voelen vraagt geen uitleg, maar ruimte. Pas als je durft te zakken onder het verhaal, kun je echt contact maken met je ervaring.

Stel je voor: je komt thuis na een volle dag. Iemand vraagt hoe het met je gaat en je antwoordt automatisch: "Prima, gewoon druk." Je vertelt het verhaal van je dag, maar terwijl je praat, voel je jezelf niet echt aanwezig. Pas later op de avond, als het stil is, merk je dat er eigenlijk verdriet, spanning of leegte onder zat die je de hele tijd hebt weggeduwd.

Denk aan het verschil tussen zeggen: “Ik ben gewoon moe omdat het druk was” — of echt voelen: “Ik voel me leeg, verdrietig, en ik weet niet waarom.” In dat tweede moment gebeurt er iets in je lijf: je keel wordt misschien wat dik, je adem zakt, je voelt dat er iets loskomt. Dat is het moment waarop je niet alleen over jezelf praat, maar bij jezelf aankomt.

Vaak blijven we in het analyseren hangen omdat dat veiliger voelt. Zolang je over je gevoel praat, hoef je het niet helemaal toe te laten. Maar precies daar blijf je ook hangen in spanning.

💡 Waar schakel jij over op analyseren, terwijl je eigenlijk iets mag voelen?

Waarom voelen soms zo onveilig lijkt — en wat je systeem probeert te beschermen

Veel mensen vinden het spannend om echt te voelen. Niet omdat ze niet willen, maar omdat voelen ooit onveilig was. Misschien was er vroeger geen ruimte voor verdriet, of werd boosheid afgestraft. Misschien leerde je al vroeg: “Niet zeuren, doorgaan.”

Daardoor ontwikkel je een patroon van wegdrukken — niet bewust, maar als bescherming. Het lichaam onthoudt dat. Zodra je dichter bij je gevoel komt, gaat er iets in je systeem op rood: dit is gevaarlijk, dit moeten we tegenhouden.

Denk aan het moment waarop je ineens geraakt wordt door iets kleins — een opmerking, een blik, een situatie. Je reactie is veel heftiger dan je zelf logisch vindt. Meestal speelt er dan al veel langer iets op de achtergrond. Je systeem probeert zich te uiten, maar weet niet goed hoe.

Als je dat niet ziet, voelt het alsof voelen je overspoelt. Als je het wél gaat herkennen, kun je jezelf helpen: stap voor stap, in kleine porties.

💡 In welke situaties merk jij dat voelen spannend of onveilig voelt, terwijl er misschien eigenlijk iets ouds aangeraakt wordt?

Hoe onderdrukte gevoelens zich in je lichaam vastzetten

Wat je niet voelt, sla je vaak op in je lijf. Spanning in je schouders, een beklemmend gevoel op je borst, onrustige ademhaling — het zijn signalen van gevoelens die geen uitweg vinden. Je lichaam liegt niet. Als je hoofd nog twijfelt, weet je lijf vaak al genoeg.

Denk aan hoe je lichaam reageert als je iets niet durft uit te spreken. Een knoop in je maag. Of als je 'ja' zegt terwijl je 'nee' voelt — je kaak klemt, je adem blijft hoog. Je lichaam vraagt om erkenning.

Neem eens een moment waarop je merkt dat je vastloopt. In plaats van te bedenken wat je “zou moeten doen”, kun je even stoppen en naar binnen luisteren:

• Waar merk ik spanning in mijn lijf?
• Wat voel ik onder die spanning: verdriet, boosheid, angst, machteloosheid?
• Wat wil er eigenlijk gezegd of erkend worden?

Door je lichaam serieus te nemen, hoef je niet langer te forceren. Je gevoel krijgt een plek, en daarmee kan spanning stap voor stap loslaten.

💡 Welk signaal geeft jouw lichaam dat jouw gevoel meer aandacht vraagt dan het nu krijgt?

Als je merkt dat je lijf wel spanning laat zien maar jij vooral probeert door te gaan, kan het helpend zijn om nog preciezer te kijken naar wat er in je biochemie gebeurt wanneer je loslaat. In een ander blog lees je hoe gelukshormonen zoals dopamine, serotonine en oxytocine reageren als jij spanning verzacht en niet langer alles probeert vast te houden. Je ontdekt hoe kleine momenten van zachter ademen en loslaten direct voelbaar zijn in je lichaam en je zenuwstelsel tot rust brengen. Lees meer in: Wat Gelukshormonen Je Laten Voelen wanneer Jij Loslaat.

Wat niet voelen doet met je relaties — aanwezig zijn in plaats van functioneren

Gevoelens gaan nooit alleen over jou; ze kleuren ook hoe je er voor anderen bent. Als je jezelf voortdurend wegdrukt, ben je er aan de buitenkant misschien wel, maar vanbinnen sta je op afstand. Je doet wat er van je verwacht wordt, maar je bent niet echt aanwezig.

Denk aan een moment aan de keukentafel. Je partner of kind vertelt iets wat hen raakt. Jij knikt, stelt een paar vragen, maar in je lichaam voel je spanning. Misschien ben je bang dat het te dichtbij komt, of wil je het snel oplossen. In plaats van te delen wat het met jóu doet — "dit raakt me" of "ik merk dat ik er stil van word" — schakel je over op regelen, sussen of relativeren.

Niet voelen is ook in relaties een vorm van vasthouden: je houdt vast aan controle, aan je rol, aan het beeld dat je sterk moet zijn. Door eerlijk te voelen en een beetje te laten zien wat er in je leeft, laat je iets van die controle los. Juist daardoor wordt er meer ruimte voor echte ontmoeting, zachtheid en wederzijds vertrouwen.

💡 In welke relatie merk jij dat je functioneert op de automatische piloot, terwijl je eigenlijk verlangt naar meer echte verbinding?

De kracht van mildheid — ruimte maken zonder iets te hoeven oplossen

Voelen hoeft niet groots, heftig of allesomvattend te zijn. Soms is een kleine opening al genoeg. Mildheid is de sleutel: je hoeft niets te forceren, niets op te lossen. Alleen aanwezig zijn bij wat zich aandient, zonder oordeel.

Zoals een ouder die naast een verdrietig kind gaat zitten, zonder het direct te troosten of op te vrolijken. Gewoon daar zijn. Zo kun je ook bij jezelf aanwezig zijn. Niet om jezelf “in één keer op te knappen”, maar om ruimte te maken voor wat er leeft.

Juist die zachte ruimte maakt voelen veilig en helend. Je hoeft niet alles in jezelf goed te praten. Het is genoeg dat je eerlijk bent over wat je voelt — en dat je daarbij blijft, in plaats van het weg te drukken.

💡 Hoe zou je vriendelijker kunnen zijn voor wat je op dit moment voelt, zonder er meteen iets aan te willen veranderen?

Oude overtuigingen die voelen blokkeren — en hoe je ze kunt loslaten

We dragen vaak overtuigingen mee die ons belemmeren om te voelen. Gedachten als: “Ik mag anderen niet belasten”, “Ik moet sterk zijn”, of “Als ik dit toelaat, ga ik kapot.” Deze overtuigingen zijn niet wie je bent, maar wie je bent gaan geloven dat je moet zijn.

Je glimlacht en functioneert, maar vanbinnen ben je misschien al lang moe van steeds weer sterk zijn.

Zolang je deze overtuigingen gelooft, lijkt voelen een bedreiging:

• Als ik laat zien wat ik voel, vinden mensen me zwak.
• Als ik toegeef dat ik het moeilijk heb, laat ik anderen in de steek.
• Als ik stop met sterk zijn, stort alles in.

Door deze overtuigingen te herkennen en los te koppelen van wie je echt bent, ontstaat er ruimte. Je mag voelen zonder verantwoording, zonder schuld, zonder dat het iets zegt over je waarde. Je gevoel is geen zwakte. Het is jouw waarheid, een signaal van binnenuit.

Loslaten betekent hier niet dat je nooit meer twijfelt, maar dat je niet langer automatisch gelooft wat deze oude stemmen zeggen. Je gaat oefenen om ze op te merken, te erkennen — en toch te kiezen voor eerlijk voelen.

💡 Welke overtuiging houdt jou tegen om volledig te voelen wat er in je leeft — en klopt die overtuiging eigenlijk nog met wie je nu bent?

Drie stappen om te oefenen met voelen en loslaten

Voelen en loslaten zijn geen eenmalige gebeurtenissen, maar bewegingen die je kunt oefenen. Niet groot en meeslepend, maar in kleine, haalbare stappen in je gewone leven. Zie deze stappen niet als een methode die je moet volgen, maar als drie rustige ingangen waar je steeds naar kunt terugkeren.

• Reflectie – stilstaan bij wat je echt voelt
  Reserveer dagelijks een paar minuten om stil te staan bij wat je voelt. Bijvoorbeeld door ’s avonds even op de bank te zitten met je ogen dicht, en jezelf simpelweg af te vragen: “Wat voel ik nu echt?” Niet wat je ervan vindt, niet wat je eraan wilt doen, maar: wat is er nu in mij aanwezig? Dit kan via een ademhalingsoefening, een korte meditatie of een eenvoudig moment van stilte.
• Expressie – je gevoel vorm geven
  Geef je gevoel vorm. Praat met iemand die je vertrouwt, schrijf in een dagboek, teken of beweeg. Uitdrukking geven aan je binnenwereld helpt om spanning los te laten. Je hoeft het niet mooi of slim te verwoorden; het gaat erom dat wat in jou leeft niet opgesloten hoeft te blijven.
• Integratie – patronen herkennen en verzachten
  Herken terugkerende patronen. Welke situaties raken je telkens weer? Welke overtuigingen liggen daaronder? Door te zien wat je triggert, kun je stap voor stap loskomen van oude reflexen. Je leert jezelf kennen: niet om jezelf te veroordelen, maar om jezelf milder te benaderen.

💡 Welke van deze stappen zou jou vandaag al in een kleine vorm kunnen helpen om dichter bij je gevoelens — en bij loslaten — te komen?

Conclusie: loslaten begint bij voelen

Het bewust ervaren van je gevoelens is niet alleen een daad van zelfzorg, maar ook een krachtige poort naar vrijheid. Wie zijn gevoelens niet langer wegdrukt, maar toelaat en doorvoelt, zet de eerste echte stap naar loslaten.

Door te durven voelen wat er in je leeft — ook als je het niet meteen begrijpt of kunt plaatsen — maak je jezelf los uit de greep van oude patronen, overtuigingen en automatismen. Je wordt lichter, echter en vrijer. Niet omdat alles opgelost is, maar omdat je niet meer hoeft te vechten tegen wat er in jou is.

Stel je voor dat je later terugkijkt op je leven. Wat wil je dan liever zien: jaren waarin je vooral hebt gefunctioneerd, of momenten waarop je eerlijk hebt gevoeld wat er in je leefde en daar trouw aan bent geweest? Juist die momenten van eerlijk voelen vormen vaak de herinneringen waarin je jezelf herkent.

Vrijheid begint niet bij méér doen, maar bij minder vasthouden.  

Begin met loslaten, stap voor stap →

Wie durft te voelen, hoeft niets meer vast te houden.

Ontdek meer...

Hier zijn enkele aanvullende artikelen die je helpen om los te laten en je gelukshormonen te stimuleren voor een gelukkiger en evenwichtiger leven:

• De Route naar Innerlijke Rust: Loslaten van Beperkende Aannames
  Ontdek hoe beperkende aannames je gelukshormonen beïnvloeden en hoe je door los te laten meer innerlijke rust en balans kunt vinden.
• De Weg naar Innerlijke Rust en Geluk: Vasthouden of Loslaten?
  Leer hoe je door te kiezen tussen vasthouden en loslaten meer controle krijgt over je emoties en je welzijn.
• Emotionele Instabiliteit: De Kracht van Loslaten
  Begrijp hoe loslaten helpt om emotionele instabiliteit te verminderen en een positieve invloed heeft op je algehele welzijn.

Veelgestelde vragen over gevoelens en loslaten

Wat is het verschil tussen gevoelens en emoties in dit blog? In dit blog staan gevoelens centraal als de directe, lijfelijke ervaring: de spanning, zachtheid of onrust die je vanbinnen voelt. Emoties zijn de woorden die we daar later aan geven, zoals boosheid of angst. Door eerst bij je gevoel stil te staan voordat je het benoemt, kom je dichter bij wat er echt in je leeft.

Wat als ik niets voel als ik even stilsta? Soms merk je vooral leegte, onrust of “niks”. Dat is óók informatie. Het kan betekenen dat je al lang gewend bent om jezelf weg te duwen. In plaats van te forceren dat er iets groots moet komen, kun je mild blijven bij precies wat er nu is en oefenen met kleine momenten van stilstaan. Gevoelens worden vaak beter voelbaar als je jezelf vaker deze ruimte gunt.

Wat kan ik doen als mijn gevoel me overspoelt? Als voelen te heftig wordt, helpt het om te vertragen en jezelf te begrenzen. Voel je voeten op de grond, adem iets dieper uit en richt je aandacht op één klein stukje van wat je voelt in plaats van op alles tegelijk. Je hoeft niet het hele verhaal in één keer te dragen; je mag in porties voelen, en waar nodig steun zoeken bij iemand die met je mee kan kijken.

Hoe helpt mijn lichaam mij bij loslaten? Je lichaam laat vaak eerder dan je hoofd zien waar je vasthoudt: gespannen schouders, een knoop in je maag, een hoge ademhaling. Door die signalen serieus te nemen en er even bij te blijven, erken je wat er in je leeft. Juist die erkenning maakt dat spanning stap voor stap kan loslaten en er ruimte ontstaat voor rust.

Hoe kan ik hiermee beginnen zonder mijn hele leven om te gooien? Je hoeft niets rigoureus te veranderen om anders met je gevoelens om te gaan. Begin met kleine momenten: één keer per dag even zitten en voelen, één gesprek waarin je iets eerlijker zegt wat het met je doet, één situatie waarin je luistert naar je lijf in plaats van eroverheen te stappen. In die kleine keuzes groeit langzaam een nieuw ritme van voelen en loslaten.

Wekelijks een helder moment van rust en richting

Ontvang wekelijks inspiratie over loslaten, innerlijke vrijheid en persoonlijke groei — rustig, zuiver en rechtstreeks in je mailbox. Afmelden kan op elk moment

Groet,

Gerrit