Hoe jouw aannames je werkelijkheid bepalen — en hoe loslaten ruimte geeft

We zien de werkelijkheid vaak door de bril van oude waarheden en aannames, zonder dat we in de gaten hebben hoeveel spanning dat geeft in ons lijf. In dit blog ontdek je hoe beperkende overtuigingen zich vormen, hoe ze je relaties en keuzes beïnvloeden, en wat er gebeurt als je het niet-weten voorzichtig toelaat. Door stap voor stap los te laten wat je altijd hebt geloofd, ontstaat er meer ruimte, rust en vrijheid in hoe je nu leeft.

Drie vragen om even bij stil te staan

• Welke overtuiging over jezelf voelt in jouw leven nog als een vaststaand feit — en wat merk je in je lijf als je daar heel eerlijk bij stil staat? → Je lichaam laat vaak eerder dan je hoofd zien waar je nog krampachtig vasthoudt aan een oud verhaal.
• In welke situaties vul jij voor de ander in wat hij of zij wel zal denken of voelen? → Juist daar kun je merken hoe snel aannames jouw werkelijkheid kleuren.
• Welke kleine keuze kun jij vandaag maken die níet past bij je oude verhaal, maar wel bij wat nu klopt voor jou? → In zulke kleine verschuivingen ervaar je hoe loslaten in het dagelijks leven werkt.

Een nieuwe kijk op je werkelijkheid — hoe loslaten ruimte maakt voor meer rust en vrijheid

Soms voelt het alsof de wereld vastligt. Jij bent zoals je bent. De ander is zoals hij is. En de werkelijkheid is nu eenmaal wat ze is.

Toch is wat jij als ‘waar’ ervaart geen harde steen, maar eerder een bril waardoor je kijkt. Die bril is gevormd door ervaringen, opmerkingen van vroeger, overtuigingen die je ooit zijn gaan beschermen. Zolang je vergeet dát het een bril is, voelt alles onwrikbaar.

Tot er iets schuurt. Iets in jou klopt niet meer met het verhaal dat je jezelf al jaren vertelt. Precies daar begint de beweging van loslaten.

Je werkelijkheid is niet wat er gebeurt, maar hoe je ernaar blijft kijken.

De onderstroom van jouw ‘waarheid’ — en waarom die zoveel spanning kan geven

Als kind vul je de wereld in met eenvoudige verklaringen. De zon gaat onder omdat hij moe is. Iemand is boos, dus zal jij wel iets verkeerd hebben gedaan.

Later worden die kinderlijke verhalen vervangen door volwassen woorden. Maar de kern blijft hetzelfde: je maakt betekenis van wat er gebeurt, en die betekenis ga je geloven. Zo ontstaat jouw ‘waarheid’.

Je gelooft bijvoorbeeld:

• "Ik moet het eerst zeker weten, anders gaat het mis."
• "Ik ben nu eenmaal niet zo’n prater."
• "Mensen vinden mij pas de moeite waard als ik het goed doe."

Zulke overtuigingen voelen veilig. Ze geven houvast en voorspelbaarheid. Maar onder die schijnbare veiligheid zit vaak spanning in je lijf. Je schouders zitten hoog, je adem blijft hangen, je kaken zijn net iets te strak op elkaar.

Je probeert de wereld in jouw mal te duwen:

• de ander moet zich gedragen zoals jij het verwacht,
• jijzelf moet voldoen aan het beeld dat je van jezelf hebt,
• situaties moeten kloppen met wat je denkt dat ‘normaal’ is.

Die innerlijke strijd kost energie. En hoe meer je vasthoudt aan jouw gelijk, hoe minder ruimte er overblijft om te voelen wat er écht gebeurt.

💡 Welke overtuiging voelt in jou als een rotsvast feit, terwijl je diep vanbinnen ook een kleine twijfel voelt?

Hoe aannames zich stilletjes verkleden als feiten

Veel van wat jij ‘zeker weet’ is in werkelijkheid gebouwd op aannames. Kleine, snelle conclusies die je trekt zonder dat je het doorhebt.

Iemand reageert kortaf en je vult in: "Hij zal me wel niet waarderen."
Een vriendin appt later terug en je denkt: "Ik ben vast te veel geweest."
Een nieuwe taak op je werk en er klinkt vanbinnen: "Dit lukt me nooit."

Eén gebeurtenis. Eén gedachte. En voor je het weet, wordt die gedachte een vaste overtuiging.

Stel je een werkdag voor. Je loopt langs het bureau van een collega, je zegt iets, hij kijkt nauwelijks op en mompelt een kort antwoord. In jouw borst trekt iets samen. Zonder dat je het merkt, ga je invullen: "Zie je wel, hij mag me niet." De rest van de dag ben je net iets terughoudender. Je maakt minder contact. Je voelt je onzeker.

Misschien was hij gewoon moe. Misschien had hij net slecht nieuws gehad. Dat weet je niet. Maar jouw aanname is wel jouw werkelijkheid geworden.

Je lichaam reageert op die gedachte alsof het een feit is: spanning in je keel, druk op je borst, een subtiele onrust in je buik. De aanname is een verhaal, maar je systeem leeft het als waarheid.

💡 Welke aannames laat jij ongemerkt dagelijks binnen, alsof het feiten zijn?

Het harnas van beperkende overtuigingen — wanneer je jezelf tegenhoudt

Hoe vaker je dezelfde aanname herhaalt, hoe steviger hij wordt.

"Ik kan dat niet."
"Dit is niks voor mij."
"Bij mij loopt het toch altijd mis."

Langzaam worden dit geen losse gedachten meer, maar een geloofssysteem. Een soort innerlijk harnas dat alles filtert wat je meemaakt. Alles wat past bij je overtuiging, zie je. Alles wat niet past, wuif je weg of zie je niet eens.

Denk aan iemand die al jaren in dezelfde baan blijft. Niet omdat hij er blij van wordt, maar omdat ergens vanbinnen klinkt: "Elders ben ik niet goed genoeg."
Die zin wordt een stille waarheid. Een die hem gevangen houdt in iets wat allang niet meer voedend is.

Hetzelfde gebeurt in relaties. Als jouw innerlijke waarheid is: "Ik ben lastig" of "Als ik echt laat zien wat ik voel, raak ik de ander kwijt", houd je je in. Je slikt woorden in, lacht spanning weg en past je steeds een beetje aan. Je zit naast iemand op de bank en voelt je toch alleen.

Het wrange is: dit harnas lijkt je te beschermen. Het voelt veiliger om te blijven waar je bent, dan om het onbekende in te stappen. Maar precies dat vasthouden aan wat je denkt te weten, kost je levendigheid.

Je lijf laat dat vaak eerder zien dan je hoofd: vermoeidheid, spanning, een laag ademritme, een vaag gevoel van leegte.

De overtuigingen die je ooit moesten beschermen, kunnen later de muren worden die je gevangen houden.

💡 In welke situaties voel je jezelf steeds terugschrikken, terwijl een deel van jou eigenlijk wil bewegen?

Een kleine verschuiving: zien dat jouw perspectief niet dé waarheid is

Loslaten begint niet met forceren. Niet met tegen jezelf zeggen dat je anders moet denken.

De eerste verschuiving is veel eenvoudiger — en tegelijk spannend:

Zien dat jouw perspectief een perspectief is, geen feit.

Dat betekent niet dat je alles moet relativeren of dat niets meer ergens op slaat. Het betekent alleen dat je erkent: "Dit is hoe ík het nu zie. Dit is mijn bril."

Probeer eens een moment voor je te halen waarop je je afgewezen voelde. Misschien na een opmerking van een collega, een stilte in een gesprek, een niet-teruggestuurd appje.

Neem even de tijd:

• Voel hoe je lijf reageert als je eraan denkt.
• Merk op welke gedachten er opkomen: "Zie je wel, ik doe het niet goed", of "Ze hebben me niet nodig."
• En vraag jezelf heel zacht af: "Wat als dit maar één mogelijke uitleg is?"

Je hoeft je overtuiging niet meteen los te laten. Maar door te zien dat het een uitleg is, geen feit, ontstaat er een eerste scheurtje in de muur.

Daar begint ruimte.

💡 Wat gebeurt er in je lijf als je niet zegt: "Zo ís het", maar: "Zo zie ik het nu"?

Ruimte maken voor het onbekende — de bevrijding van niet-weten

Loslaten betekent vaak: stoppen met zeker weten.

Dat is spannend, omdat je controle lijkt te verliezen. Toch is juist het niet-weten een poort naar vrijheid.

Stel je voor dat je in een gesprek niet direct een verklaring geeft voor wat je voelt, maar eerlijk zegt: "Ik weet het even niet."
Of dat je bij een nieuwe stap niet alles dichttimmert met scenario’s, maar erkent: "Ik zie wel wat er gebeurt, stap voor stap."

In eerste instantie voelt dat kaal. Je verhaal valt even weg. Maar als je erbij blijft, merk je iets anders:

• je adem zakt een beetje dieper,
• je schouders ontspannen een fractie,
• in je buik komt er een heel klein beetje ruimte.

Niet-weten is geen leegte waarin je verdwijnt, maar een open veld waarin iets nieuws kan ontstaan. Een ruimte waar niet jouw oude waarheid regeert, maar waar je kunt voelen wat nú klopt.

"Vrijheid ontstaat niet doordat je alles weet, maar doordat je durft te zijn waar je het niet meer zeker weet."

💡 Wat zou er in jou kunnen ontstaan als je het niet-weten niet langer probeert te vullen, maar het even laat bestaan?

Een nieuwe werkelijkheid van binnenuit — meer rust, vertrouwen en mogelijkheden

Wanneer je minder krampachtig vasthoudt aan je oude waarheden, verandert er iets in hoe je leeft.

Je hoeft de werkelijkheid niet meer te forceren in jouw plaatje. Je hoeft de ander niet meer continu te lezen, te controleren of te voorspellen. Je mag steeds vaker voelen: "Wat klopt er nu voor mij?" in plaats van "Wat hoort?" of "Wat verwachten ze?"

Dat geeft innerlijke rust. Niet omdat alles ineens makkelijk wordt, maar omdat je niet meer voortdurend vecht met hoe het is.

Je zelfvertrouwen krijgt een andere kleur. Niet langer: "Ik heb alles onder controle".
Maar: "Wat er ook gebeurt, ik kan erbij blijven."

Denk aan iemand die jarenlang heeft geloofd dat hij "geen prater" is. Daardoor vermeed hij vergaderingen, presentaties, spontane gesprekken. Op een dag durft hij, ondanks de spanning, toch een verhaal te delen tijdens een teamoverleg. Zijn stem trilt een beetje. Zijn hart gaat tekeer. Maar na afloop merkt hij: iedereen luisterde. Iemand zegt zelfs: "Dit raakte me."

De oude waarheid — "ik kan dit niet" — begint te schuiven. Niet omdat hij zichzelf heeft overtuigd met positieve zinnen, maar omdat hij een nieuwe ervaring heeft toegelaten.

Zo wordt je werkelijkheid ruimer. Niet doordat de wereld verandert, maar doordat jij anders aanwezig bent.

Elke keer dat je een oude ‘zekerheid’ heel even loslaat, komt er een klein stukje ruimte vrij om te voelen wat nu klopt. Niet door harder je best te doen, maar door minder krampachtig vast te houden aan wat je altijd hebt gedacht.

💡 Wat zou je vandaag al één keer anders kunnen doen, als je jezelf niet langer laat beperken door een oude ‘zekerheid’?

Wanneer je merkt dat gisteren nog in je lijf hangt, lijkt vandaag soms al bij voorbaat gekleurd. Toch biedt elke nieuwe dag de kans om niet opnieuw in dezelfde gedachte of spanning te stappen. In plaats van jezelf af te rekenen op wat was, kun je oefenen om met meer zachtheid te voelen wat nu klopt. Lees meer in: Als gisteren in je lijf blijft hangen: hoe loslaten elke dag weer een nieuw begin kan zijn.

Leven voorbij het bekende verhaal — kleine keuzes met grote impact

Je hoeft niet rigoureus je leven om te gooien om een nieuwe werkelijkheid toe te laten. Het begint in het klein: in hoe je reageert, hoe je luistert, welke gedachte je gelooft.

Een paar mogelijke keuzes:

• Kies voor aanwezigheid in plaats van invullen.
  Als iemand iets tegen je zegt en je voelt een reactie opkomen, wacht één ademhaling. Voordat je invult wat de ander wel zal bedoelen, vraag je: "Wat zeg je precies?" of "Hoe is dit voor jou?" Je laat jouw oude script even liggen.
• Kies voor voelen in plaats van forceren.
  Merk in een spannende situatie op wat er in je lijf gebeurt: je adem, je schouders, je buik. In plaats van jezelf toe te spreken dat je "je niet zo moet aanstellen", erken je wat je voelt. Soms is dát al een vorm van loslaten.
• Kies voor één kleine stap buiten je verhaal.
  Als jouw oude waarheid zegt: "Dat kan ik niet", kijk dan of je een mini-stap kunt zetten die net een beetje wringt. Eén mail sturen. Eén vraag stellen. Eén keer je grens uitspreken. Niet om te bewijzen dat je het kunt, maar om jezelf een nieuwe ervaring te gunnen.

💡 Welke kleine keuze zou vandaag een beetje ruimte kunnen maken in jouw vaste verhaal?

Keuzes voelen vaak zwaar als je blijft hangen in alle scenario’s en ‘moeten’. Juist kleine wijsheden en zinnen kunnen je helpen weer te voelen wat voor jou klopt, zonder dat je meteen het grote plaatje hoeft te overzien. Wanneer je leert luisteren naar die lichte beweging in jezelf, wordt kiezen minder een mentale puzzel en meer een rustige stap in jouw richting. Lees meer in: Wanneer wijsheid je helpt om keuzes te maken die kloppen.

Conclusie: de ruimte voorbij wat je altijd hebt gedacht

Wie bereid is zijn eigen ‘waarheid’ te bevragen, maakt de weg vrij voor een ruimer bestaan.

Niet omdat alles zeker wordt, maar juist omdat je het niet meer zeker hoeft te weten.

Je laat stap voor stap los wat je altijd hebt geloofd over jezelf, over de ander, over hoe het hoort. In plaats daarvan ga je leven wat je nú in je lijf, in je hart, in je ervaring voelt kloppen.

Vrijheid ontstaat niet door meer grip, maar door de bereidheid je houvast even los te laten — en te blijven bij wat zich dan laat zien.

Wil je verder onderzoeken hoe loslaten ruimte geeft in je dagelijks leven? In Geluk en loslaten: durf te stoppen met dragen wat niet meer van jou is lees je hoe kiezen voor eenvoud en eerlijkheid je innerlijke werkelijkheid stap voor stap lichter maakt.

Vrijheid begint niet bij méér doen, maar bij minder vasthouden.  

Begin met loslaten, stap voor stap →

Je hoeft niet meer te geloven wat je altijd hebt gedacht — je mag gaan leven wat je diep vanbinnen al weet.

Ontdek meer...

Hier zijn enkele andere artikelen die je verder kunnen begeleiden bij het loslaten van het verleden en het omarmen van een nieuwe toekomst:

• Van stress naar ontspanning: Loslaten voor meer plezier in het leven
  Leer hoe je stress kunt loslaten en meer ontspanning en vreugde in je dagelijks leven kunt vinden.
• Omarm uitdagingen: Hoe loslaten je helpt om groei te omarmen  Ontdek hoe je uitdagingen kunt zien als kansen voor persoonlijke ontwikkeling en hoe loslaten je daarbij ondersteunt.
• De kracht van leren en reflecteren: Jezelf vrijmaken
  Lees hoe leren en reflecteren je kunnen helpen om los te laten en ruimte te maken voor groei en vernieuwing.

Veelgestelde vragen over jouw werkelijkheid en de kracht van loslaten

Wat bedoel je met dat mijn werkelijkheid een bril is en geen feit? Wat jij als werkelijkheid ervaart, bestaat niet alleen uit wat er gebeurt, maar vooral uit de betekenis die jij eraan geeft. Die betekenis is gevormd door ervaringen, opmerkingen van vroeger en overtuigingen die je ooit zijn gaan beschermen. Door te zien dat dit een bril is — jouw perspectief, niet dé waarheid — ontstaat ruimte om anders te kijken en anders te reageren.

Hoe herken ik dat een overtuiging mij beperkt in plaats van helpt? Een helpende overtuiging geeft doorgaans lucht, vertrouwen en bewegingsvrijheid. Een beperkende overtuiging voelt vaak zwaar: je lijf spant zich aan, je mogelijkheden lijken kleiner en je keert eerder naar binnen uit angst of schaamte. Zinnen als "ik kan dat niet", "dit is nou eenmaal wie ik ben" of "bij mij gaat het toch altijd mis" zijn vaak signalen dat je niet naar de werkelijkheid kijkt, maar naar een oud verhaal.

Is loslaten dan gewoon mijn gedachten omdenken of positiever denken? Nee, loslaten is niet hetzelfde als jezelf andere praatjes vertellen. Positief denken kan tijdelijk wat opluchten, maar verandert het dieperliggende patroon meestal niet. Loslaten begint bij eerlijk voelen wat een overtuiging met je doet in je lichaam, erkennen dat het een verhaal is én ruimte laten voor een andere ervaring. Het is minder dóen met je hoofd, en meer toestaan wat er nu in je lijf gebeurt.

Hoe ga ik om met de angst voor niet-weten en verlies van controle? Niet-weten voelt in het begin vaak kaal en onveilig, omdat je je gebruikelijke houvast loslaat. Het helpt om dit stap voor stap te oefenen in kleine situaties: even geen verklaring geven, één ademhaling langer wachten voordat je invult wat de ander zal bedoelen, of hardop zeggen "ik weet het nu even niet". Je zult merken dat je lijf na verloop van tijd iets meer ontspant, en dat er juist in dat open veld een dieper soort vertrouwen kan ontstaan.

Hoe kan ik dit concreet toepassen in mijn dagelijkse leven zonder alles om te gooien?
Je hoeft je leven niet radicaal te veranderen; het begint in het klein. Kies bijvoorbeeld één situatie per dag waarin je je oude verhaal herkent en zet daar een mini-stapje naast: een vraag stellen in plaats van invullen, een gevoel erkennen in plaats van het wegduwen, één keer je grens uitspreken waar je dat normaal niet zou doen. Zulke kleine verschuivingen geven nieuwe ervaringen, en precies die ervaringen laten je voelen hoe een ruimere werkelijkheid mogelijk wordt.

Wekelijks een helder moment van rust en richting

Ontvang wekelijks inspiratie over loslaten, innerlijke vrijheid en persoonlijke groei — rustig, zuiver en rechtstreeks in je mailbox. Afmelden kan op elk moment

Groet,

Gerrit