Als de idealist en de realist in jou botsen — hoe je beide kanten kunt laten samenwerken

Idealist en realist zijn geen labels voor verschillende mensen, maar twee stemmen die vaak allebei in jou aanwezig zijn. In dit blog lees je hoe die stemmen zich laten horen in je lijf, in je keuzes en in de manier waarop je naar je leven kijkt — en wat er verandert als je ze niet langer tegen elkaar uitspeelt, maar laat samenwerken. Zo wordt vooruitgang minder iets van hard duwen, en meer een beweging die klopt met wie jij bent.

Drie vragen om even bij stil te staan

• Waar herken jij je het meest in: de dromer met grote plannen of de bouwer die graag veilig en concreet blijft? → dat zegt iets over welke stem in jou gewend is de leiding te nemen.
• Wat gebeurt er in jouw lichaam als je wél iets wilt veranderen, maar het “realistische” deel in jou op de rem trapt? → vaak voel je dan spanning, onrust of moeheid tussen verlangen en voorzichtigheid.
• Op welk terrein in je leven zou het rust geven als idealist én realist een kleine, gezamenlijke stap zouden kiezen? → daar ontstaat ruimte voor beweging die zowel veilig als waarachtig voelt.

De weg van realisten en idealisten — hoe beide stemmen in jou de wereld kleuren

Stel je een overleg voor waarin iemand vol vuur vertelt over hoe het anders kan. Nieuwe ideeën, een groter plaatje, kansen die nog niemand ziet. Aan de andere kant van de tafel zit iemand die rustig vraagt: “Mooi, maar hoe gaan we dit doen? En wat betekent dit concreet voor de komende maanden?”

Misschien merk je dat je je bij één van die twee meteen thuis voelt. Of je herkent ze allebei — als twee stemmen in jezelf.

In dit blog onderzoeken we die twee bewegingen: de idealist in jou, die ziet wat er nog niet is, en de realist in jou, die werkt met wat er wél is. Niet om te kiezen wie er gelijk heeft, maar om te voelen wat er gebeurt als je ze laat samenwerken in plaats van elkaar laten bevechten.

Twee stemmen in jou — de idealist en de realist

Idealisten en realisten lijken soms tegenpolen, maar vaak wonen ze gewoon allebei in één mens.

De idealist in jou ziet wat er mogelijk is. Hij of zij verlangt naar een wereld, een team of een leven dat klopt met je diepste waarden. Je ziet wat er misgaat, maar vooral ook wat er mooier, eerlijker of zachter kan.

De realist in jou kijkt naar agenda’s, budgetten, energie, tijd. Die stem vraagt: “Wat kan nu al? Wat is haalbaar? Waar moeten we rekening mee houden?”

Als die twee stemmen samenwerken, kunnen ze elkaar versterken. Maar als ze elkaar gaan bevechten, ontstaat spanning.

Je merkt het in je lichaam. De idealist voelt ongeduld, een soort onrust in borst of buik als dingen te langzaam gaan. De realist voelt spanning in schouders of kaken als plannen te groot voelen of risico’s niet worden gezien.

💡 Welke van deze twee stemmen is bij jou meestal het luidst — en hoe merk je dat terug in je lijf?

De beweging van de idealist — verlangen naar wat nog niet bestaat

Idealisten zijn de dromers en visionairs. Ze laten zich niet zomaar begrenzen door “zo doen we dat hier nu eenmaal”.

De idealist in jou ziet vaak als eerste wat er misloopt. Niet om te klagen, maar omdat je ergens voelt dat het anders kan. Je ziet een eerlijkere manier van werken, een duurzamere keuze, een menselijker omgang met elkaar.

Voorbeeld: Een jongvolwassene raakt geraakt door de hoeveelheid plastic in winkels en natuur. Hij kan het niet níét zien. In plaats van het te negeren, start hij een campagne om plasticgebruik terug te dringen. Bedrijven zijn terughoudend, mensen vinden het “gedoe”, maar zijn verlangen naar een groenere toekomst geeft hem energie om door te gaan.

In zijn lichaam voelt hij zowel vuur als spanning. Vuur, omdat hij weet: dit is belangrijk. Spanning, omdat de wereld niet in hetzelfde tempo meebeweegt.

De kracht van de idealist is dat hij wegen ziet die nog niet bestaan. De valkuil is dat je jezelf kunt uitputten als je blijft duwen op een tempo dat niemand kan bijbenen — jijzelf soms ook niet.

💡 Waar merk jij dat je idealistische kant iets van de grond wil krijgen — en hoe voelt het als anderen (of jijzelf) remmen?

De stevigheid van de realist — zorg voor veiligheid en haalbaarheid

Realisten zijn de bouwers en bewakers. Ze kijken niet alleen naar waar je naartoe wilt, maar ook naar wat dat vraagt onderweg.

De realist in jou stelt vragen als: Wat kost dit aan tijd en energie? Wie gaat dit doen? Wat zijn de risico’s als het misgaat?

Voorbeeld: Een manager krijgt de opdracht om het bedrijfsresultaat te verbeteren. Hij zou kunnen kiezen voor één grote, risicovolle ommezwaai, maar besluit dat niet te doen. In plaats daarvan analyseert hij stap voor stap de bestaande processen. Hij voert kleine verbeteringen door, test, stuurt bij. Geen grote beweging voor de buitenwereld, maar wél een stabiele vooruitgang voor zijn team.

In zijn lichaam voelt hij vooral behoefte aan stevigheid. Hij wil overzicht, duidelijkheid, voorspelbaarheid. Te veel onverwachte wendingen geven hem spanning in zijn buik, een gespannen nek, onrustige nachten.

De kracht van de realist is betrouwbaarheid. De valkuil is dat je vanuit angst voor risico’s ook kansen dichtzet — en jezelf kleiner houdt dan je verlangen eigenlijk is.

💡 Waar houdt de realist in jou de boel terecht veilig — en waar merk je dat voorzichtigheid je soms ook tegenhoudt?

Wat er gebeurt als droom en werkelijkheid botsen

Als idealist en realist elkaar ontmoeten, kan er iets moois ontstaan. Maar vaak schuurt het eerst.

In een team zie je het als:

De een wil “nu echt een andere koers”. De ander wijst op budget, draagvlak en risico’s.

In jouzelf kan het net zo gaan. Een deel van jou wil een andere baan, een andere manier van werken, meer ruimte voor jezelf. Een ander deel zegt: “Wees realistisch. Het is nu eenmaal zo. Eerst dit, dan jij.”

Voorbeeld: Iemand merkt dat hij al maanden denkt: “Volgend jaar ga ik het anders doen.” Minder overwerken, meer tijd voor zijn gezin, een opleiding waar hij energie van krijgt. Elke keer als hij een stap wil zetten, komt er een realistische tegenstem: geld, zekerheid, verwachtingen. Overdag gaat hij door. ’s Avonds ligt hij wakker met een vol hoofd en een zwaar gevoel in zijn borst.

Dat is wat er gebeurt als droom en werkelijkheid elkaar niet ontmoeten: je raakt vast tussen verlangen en voorzichtigheid. Je idealist wil vooruit. Je realist trekt aan de rem.

Je lichaam voelt de spanning daartussen: onrust, vermoeidheid, piekeren.

De weg is niet: één van de twee het zwijgen opleggen. De weg is dat je beide kanten serieus gaat nemen. Dat je het verlangen van de idealist erkent én de behoefte aan veiligheid van de realist respecteert.

💡 Op welk gebied in je leven merk je dat je vastzit tussen “ik wil” en “ik durf niet”?

Als je merkt dat je steeds blijft hangen tussen verlangen en voorzichtigheid, spelen op de achtergrond vaak oude beschermingsmechanismen mee. Ze houden je klein met verhalen over veiligheid en controle, terwijl er eigenlijk een verlangen leeft naar meer rust, vertrouwen en echt leven. In een ander blog lees je hoe je die bescherming kunt gaan herkennen, er met mildheid leiding over kunt nemen en stap voor stap kunt verschuiven van overleven naar leven. Lees meer in: Leiderschap over je beschermingsmechanismen — van overleven naar leven

Als idealist en realist gaan samenwerken — in jou en met anderen

Vooruitgang ontstaat vaak wanneer idealist en realist elkaar niet langer als tegenpolen zien, maar als bondgenoten.

De idealist benoemt de richting. Waar klopt het niet meer? Waar mag het eerlijker, menselijker, vrijer?

De realist zoekt naar de eerstvolgende haalbare stap. Wat kan er nu al een klein beetje anders? Welke beweging geeft lucht zonder dat alles omvalt?

Voorbeeld: In een projectteam heeft een leidinggevende een groot ideaal: de cultuur menselijker maken, meer ruimte voor kwetsbaarheid, minder hard oordeel. De realistische projectmanager weet dat niet iedereen daar meteen klaar voor is. Samen besluiten ze te beginnen met iets kleins: elke vergadering afsluiten met één minuut waarin mensen mogen delen wat ze nodig hebben.

Het verandert niet in één keer de hele cultuur. Maar in die minuut verschuift er iets. Mensen voelen zich gehoord, er komt zachtheid in de ruimte, de toon verandert langzaam.

Zo werkt samenwerking tussen idealist en realist: De idealist houdt het kompas vast. De realist bouwt het pad.

In jouzelf werkt het net zo. Je hoeft je idealist niet te dempen om veilig te zijn. Je hoeft je realist niet te negeren om trouw te zijn aan je verlangen.

💡 Wat zou er gebeuren als jij je grote verlangen serieus neemt — en tegelijk maar één haalbare stap kiest die nu past?

Als je merkt dat de idealist en de realist in jou elkaar blijven tegenspreken, voelt dat vaak als een innerlijke discussie tussen hoofd en hart. Je hoofd wil zekerheid en controle, terwijl je hart juist verlangt naar rust, eerlijkheid en vertrouwen. In een ander blog lees je hoe die twee bewegingen zich in je lichaam laten voelen en wat er verandert als je ruimte geeft aan het vertrouwen van je hart zonder je hoofd weg te duwen. Lees meer in: Wanneer je hoofd controle wil en je hart om rust vraagt — de weg naar innerlijke harmonie

Conclusie: Leven met beide kanten — kleine keuzes richting vrijheid

De interactie tussen idealist en realist laat zien dat je niet hoeft te kiezen tussen droom en daad. Grote bewegingen ontstaan vaak uit kleine, eerlijke stappen.

Je idealist helpt je voelen waar je niet meer wilt blijven zoals het is. Je realist helpt je om daar voorzichtig maar wel echt iets in te veranderen.

De vraag is niet of je idealist óf realist bent. De vraag is hoe je beide kanten in jezelf ruimte wilt geven.

Soms betekent dat: Één verwachting loslaten. Eén gesprek voeren dat je uitstelt. Eén grens stellen die je lichaam al lang aangeeft.

De kracht van vooruitgang ligt in de combinatie van visie en praktijk. Wanneer dromen samenkomen met realiteit, ontstaat er ruimte voor echte verandering.

Je hoeft niet in één keer een ander leven te bouwen. Je mag beginnen met één plek waar je voelt: hier mag het eerlijker, zachter, vrijer.

En precies daar, in die kleine beweging, komen de idealist en de realist in jou dichter bij elkaar — en ontstaat er ruimte om op jouw manier verschil te maken.

Vrijheid begint niet bij méér doen, maar bij minder vasthouden.  

Begin met loslaten, stap voor stap →

Ontdek meer...

Hier zijn enkele aanvullende artikelen die je begeleiden op je reis naar zelfleiderschap en het loslaten van oude beschermingsmechanismen:

• De Kunst van het Luisteren
  Ontdek hoe bewuster luisteren je helpt om dieper contact te maken met jezelf en anderen, een essentiële vaardigheid in leiderschap.
• Zelfkennis en Zingeving
  Verken hoe het ontwikkelen van zelfkennis en zingeving je leven verrijkt en richting geeft.
• Wetenschappelijke Inzichten: Herstel de Verbinding met Jezelf
  Ontdek de wetenschap achter zelfleiderschap en hoe je je innerlijke kompas opnieuw kunt afstemmen.

Veelgestelde vragen over idealisten, realisten en innerlijke spanning

Ben ik een idealist of een realist — of allebei? De meeste mensen herkennen beide kanten in zichzelf. Soms is de idealist sterker, soms de realist. Het gaat minder om een vast label en meer om ontdekken welke stem in jou de meeste ruimte krijgt en welke je misschien vaak wegduwt.

Waarom voelt het zo vermoeiend als mijn idealen en mijn realiteit botsen? Omdat je dan als het ware in twee richtingen tegelijk trekt: een deel wil vooruit, een deel houdt tegen. Dat innerlijke conflict kost veel energie en uit zich vaak in piekeren, twijfel en lichamelijke spanning, zoals onrust in je borst of een voortdurend “aan”-gevoel.

Hoe kan ik trouw blijven aan mijn idealen zonder mezelf op te branden? Door je idealist niet te laten verdwijnen, maar je realist mee te laten kijken naar het tempo en de eerste stap. Eén concrete, haalbare beweging in de richting van je verlangen is vaak duurzamer dan jezelf dwingen tot een grote sprong waar je systeem nog niet klaar voor is.

Wat als mijn realistische kant alles blijft wegredeneren? Dan helpt het om die stem niet als vijand te zien, maar als beschermingsmechanisme dat bang is voor risico en afwijzing. Je kunt je realist geruststellen door klein te beginnen, steun te organiseren en duidelijk te maken dat je niet alles tegelijk gaat omgooien.

Wanneer is het verstandig om hulp van buitenaf te zoeken? Als je merkt dat je al langere tijd vastzit tussen willen en niet durven, weinig plezier ervaart of sterk belemmerd wordt in je dagelijks functioneren, kan het helpend zijn om met iemand mee te kijken. Niet omdat er “iets mis is” met jou, maar omdat een frisse, milde blik van buiten soms net de ruimte geeft die je zelf nog niet voelt.

Wekelijks een helder moment van rust en richting

Ontvang wekelijks inspiratie over loslaten, innerlijke vrijheid en persoonlijke groei — rustig, zuiver en rechtstreeks in je mailbox. Afmelden kan op elk moment

Groet,

Gerrit