Wat als het hek helemaal niet het probleem is?
Dat is precies wat beperkende aannames doen.
Ze laten je geloven dat er maar één weg is.
Dat je ergens doorheen móét.
Dat iets eerst opgelost moet worden voordat jij verder kunt.
Dit kan niet.
Die ander zal wel…
Ik moet dit eerst oplossen.
Dit is de enige manier.
Zo hoort het nu eenmaal.
En voor je het weet, ben je aan het vechten met een hek waar je helemaal niet doorheen hoeft.
Dat is het verraderlijke van aannames.
Ze voelen niet als een gedachte.
Ze voelen als de waarheid.
En zolang jij ze voor waar houdt, bepalen ze wat je ziet én welke keuzes je maakt.
Dus misschien moet je niet harder zoeken naar een oplossing.
Maar iets anders onder ogen zien:
Wat houd jij voor waar, zonder nog te onderzoeken of het werkelijk waar is?
Want niet elk hek dat je tegenkomt, is een blokkade.
Vaak houdt niet het hek je tegen.
Maar de aanname die jij voor waarheid bent gaan houden.
En misschien is er één aanname in jouw leven waar je al heel lang naar kijkt alsof het een hek is.
Kijk daar nog eens naar.
Niet naar het hek.
Naar wat jij gelooft dat het hek betekent.
Gerrit
